บทที่ 90 ช่วยเหลือคน

"ผมคิดว่าผมรู้แล้วนะว่าภรรยาของคุณอยู่ที่ไหน"

วาจาของลักษณ์เปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมาท่ามกลางความเงียบงัน ธนัทขมวดคิ้วมุ่น แต่ยังคงรักษาความนิ่งเงียบเอาไว้

ปลายสายนั้น ลักษณ์ไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของอีกฝ่าย เขาเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ผมเดินทางมาถึงเมืองแซด เมื่อสามวันก่อน จุดประสงค์ที่มาท่านประธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ